31 października 2018

Asystor stomatologiczny - zintegrowane stanowisko pracy stomatologa

Asystor stomatologiczny - zintegrowane stanowisko pracy stomatologa


Autor: Krzysztof Krzyk


W każdym gabinecie stomatologicznym ilość narzędzi do pracy, preparatów i urządzeń potrafi naprawdę przerazić. Jak szybko znaleźć to co w danej chwili przy danym zabiegu dentystycznym jest potrzebne ? W końcu czas to pieniądz zwłaszcza w prywatnym gabinecie gdzie od szybkości i jakości pracy stomatologa zależy jego pozycja na rynku.


Asystor stomatologicznyW każdym gabinecie stomatologicznym ilość narzędzi do pracy, preparatów i urządzeń potrafi naprawdę przerazić. Jak szybko znaleźć to co w danej chwili przy danym zabiegu dentystycznym jest potrzebne ? W końcu czas to pieniądz zwłaszcza w prywatnym gabinecie gdzie od szybkości i jakości pracy stomatologa zależy jego pozycja na rynku.
Ciekawym rozwiązaniem ciągle popularnym w Polsce jest zaopatrzenie się w Asystor stomatologiczny, który wraz z unitem stomatologicznym stanowi zintegrowane stanowisko pracy stomatologa. Obecnie na rynku jest parę firm meblowych oferujących meble stomatologiczne, które w swojej ofercie posiadają Asystory stomatologiczne.
Asystor stomatologiczny to mobilna szafka przejezdna zaopatrzona w szuflady oraz blat roboczy. Szuflady posiadają wkłady z tworzywa sztucznego umożliwiające uporządkowanie przestrzeni w szufladzie. Wkłady można szybko wyjąć i wymyć w celu zapewnienia jak największej higieny. Regulacja wysokości asystora przydaje się kiedy w gabinecie pracuje więcej niż jeden lekarz dzięki czemu każdy może dopasować wysokość asystora do swoich potrzeb.

Zaokrąglone krawędzie asystoraWybierając asystor stomatologiczny należy zwrócić uwagę na parę ważnych aspektów. Przede wszystkim na jakość i rodzaj materiału z jakiego został wykonany oraz łatwość w ich czyszczeniu. Asystor, który posiada Atest Higieniczny na pewno posiada materiały, które spełniają te wymagania. Drugą ważną rzeczą, na którą warto zwrócić uwagę to odporność takiego asystora na uderzenia. W końcu jest to mobilna szafka, którą w czasie pracy w gabinecie będziemy dosyć często przesuwać. Zabezpieczenie krawędzi przy pomocy oksydowanych profili aluminiowych połączonych ze sobą złączem z tworzywa ABS nadaje konstrukcji mebla zaokrąglone krawędzie i zabezpiecza przed uszkodzeniem przy przypadkowym uderzeniu np. krzesłem.
Na rynku pojawiły się ostatnio asystory stomatologiczne, które zostały wpisane przez Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych do ogólnopolskiego rejestru wyrobów medycznych, co dodatkowo potwierdza ich przydatność i przeznaczenie do gabinetów stomatologicznych.


Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Pierwsza Pomoc Przedmedyczna Dzieciom - zadławienia i oparzenia

Pierwsza Pomoc Przedmedyczna Dzieciom - zadławienia i oparzenia


Autor: Anna Piżl


Oswajanie przestrzeni i rozwiązywanie jej zagadek to dla malucha fascynujący proces. Niesie on jednak ze sobą – obok radości – zagrożenia, które warto określić wcześniej, tak by zapewnić dziecku bezpieczeństwo.


Przede wszystkim ustalmy podstawowe, ogólne zasady. Pierwsza z nich: większości wypadków da się zapobiec. Pamiętaj, że twoje dziecko poznaje świat poprzez wkładanie wszystkiego do buzi – zadbaj więc o to, by zabawki i grzechotki, które dajesz mu do rączek, były bezpieczne. Druga zasada – zachowaj spokój. Nawet kiedy doszło już do nieszczęśliwego zdarzenia, można wiele zrobić, aby uchronić dziecko przed jego przykrymi konsekwencjami. Od twojego opanowania zależy skuteczność pierwszej pomocy.

Mówimy o zadławieniu, kiedy do dróg oddechowych – krtani, tchawicy – dostało się ciało obce. Dziecko natychmiast zareaguje kaszlem i ta naturalna obrona organizmu jest zarazem najlepszym ratunkiem. Jeżeli jednak twoje dziecko nie może zaczerpnąć powietrza, a kaszel jest nieskuteczny, tylko szybka i właściwa reakcja może w tej sytuacji uchronić je przed uduszeniem. Ułóż dziecko na brzuszku na swoim przedramieniu i trzymaj jego główkę skierowaną do dołu. Pamiętaj, by dłonią stabilizować głowę dziecka, inaczej będzie ona narażona na poważny uraz. Drugą ręką poklepuj dziecko między łopatkami – uderzenie nie może być zbyt silne, jednak musi być na tyle energiczne, by mogło spowodować przemieszczenie się ciała obcego. Nigdy nie trzymaj dziecka za nóżki i nie „wytrzepuj” feralnego koralika. Możesz w ten sposób uszkodzić nie tyko stawy biodrowe i doprowadzić do kalectwa, ale też narazić szyję i kręgosłup dziecka na poważny uraz. Nie staraj się także usunąć ciała obcego palcami „na ślepo”. Uderzenia między łopatki powinny przynieść spodziewany efekt. Jeżeli jednak twoje dziecko nadal nie może zaczerpnąć tchu, ułóż je na plecach i kilkakrotnie, energicznie uciśnij dwoma palcami jego mostek na głębokość 1,5 cm. Zwiększy to ciśnienie w klatce piersiowej i jest szansa, iż spowoduje ruch ciała obcego. Jeśli i to nie przyniosło efektu, a dziecko straciło przytomność, oceń czy oddycha i zastosuj sztuczne oddychanie (postępuj tak, jak pisaliśmy w poprzednim numerze). Nie panikuj – drogi oddechowe są tak zbudowane, że istnieje spore prawdopodobieństwo, iż na skutek sztucznych oddechów ciało obce przemieści się z tchawicy do jednego z oskrzeli, a wtedy drugie stanie się drożne i dziecko zacznie samodzielnie oddychać. Wezwij Pogotowie Ratunkowe i nawet jeśli dziecko odzyskało prawidłowy oddech, skonsultuj stan jego zdrowia z lekarzem.

Oparzenie

Uraz spowodowany wysoką temperaturą może być groźny dla życia, szczególnie jeśli oparzeniu uległa duża powierzchnia skóry dziecka. Pamiętaj, że jedynym lekarstwem, które może pomóc bezpośrednio po nieszczęśliwym wypadku jest woda. Nie stosuj żadnych maści i kremów – może to spowodować utrudnienie w oddawaniu ciepła, a tym samym przyczynić się do zwiększenia stopnia obrażeń. Zachowaj spokój – jeżeli twoje dziecko ma oparzoną niewielką powierzchnię ciała, schładzaj uszkodzone miejsce zimną wodą przez kilkanaście minut. Nie przykładaj lodu, ani też nie zanurzaj całego dziecka w zimnej kąpieli. Jeżeli oparzeniu uległa znaczna powierzchnia skóry (na przykład cała klatka piersiowa), pamiętaj, że nie możesz długo polewać jej wodą, gdyż spowoduje to ogólne wychłodzenie dziecka. Po krótkim (nie dłuższym niż minuta) chłodzeniu uszkodzonych miejsc, przyłóż delikatnie jałowy opatrunek i zapewnij dziecku pomoc lekarską. Niech w twojej apteczce będą zawsze opatrunki hydrożelowe – to idealne rozwiązanie, by do czasu konsultacji z lekarzem zabezpieczyć oparzoną skórę.


Anna Piżl - ratownik medyczny i specjalistyczny, instruktor pierwszej pomocy EFR,
www.adrenaltika.pl, www.sklep.adrenaltika.pl, www.kurspediatryczny.pl,
www.primedic.com.pl Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Ciąża wysokiego ryzyka

Ciąża wysokiego ryzyka


Autor: Sebastian Szulc


Nie istnieje oficjalna definicja "ciąży wysokiego ryzyka". Pewne sygnały świadczą jednak o istnieniu zwiększonego ryzyka powikłań. W przypadku stwierdzenia jednego bądź większej liczby takich niepokojących sygnałów lekarz może zakwalifikować ciążę jako "ciążę wysokiego ryzyka".


Nie istnieje oficjalna definicja "ciąży wysokiego ryzyka". Pewne sygnały świadczą jednak o istnieniu zwiększonego ryzyka powikłań. W przypadku stwierdzenia jednego bądź większej liczby takich niepokojących sygnałów lekarz może zakwalifikować ciążę jako "ciążę wysokiego ryzyka". We większości przypadków jednak wystarczy zachować dodatkowe środki ostrożności m.in. w postaci częstszych wizyt u ginekologa.

Na podwyższone ryzyko wystąpienia powikłań mogą wskazywać poniższe czynniki:

powikłania ciąży w przeszłości;

ciąża mnoga;

przewlekłe choroby t.j.: cukrzyca; nadciśnienie tętnicze;

przewlekłe schorzenia serca, płuc lub wątroby;

choroby weneryczne;

wiek poniżej 15 lub powyżej 40 lat;

nikotynizm, alkoholizm, narkomania;

liczni partnerzy seksualni;

brak (lub znikome) przybierania na wadze;

brak opieki prenatalnej;

krwawienie z dróg rodnych poza pierwszym trymestrem ciąży;

stan przedrzucawkowy.

Zagrożonej ciąży nie można przewidzieć i niesposób jej zapobiec. Jedyne, co można zrobić, to sumiennie wypełniać zalecenia które przekazuje ginekolog i zwolnić tryb swojego życia. Wielu informacji na temat problemów z jakimi mogą spotkać się kobiety w okresie ciąży udzielić może również położna na kursie szkoły rodzenia. Szkoła rodzenia rozwieje wątpliwości rodziców dotyczące także wielu innych aspektów dotyczących nie tylko okresu ciąży ale również późniejszej opieki nad dzieckiem. Jeśli kobieta zadbała o bezpieczeństwo swoje i dziecka pozostaje tylko wybrać dla niego imię. Znaczenie imion wybranych przez matkę można znaleźć np. na wielu stronach internetowych.


Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Rehabilitacja w praktyce: Locked-in syndrome – zespół zamknięcia

Rehabilitacja w praktyce: Locked-in syndrome – zespół zamknięcia


Autor: Marcin Kowalik2


Zainteresowałem się zespołem zamknięcia (locked-in syndrome) po obejrzeniu filmu „Motyl i skafander”. Film powstał na podstawie książki „Skafander i motyl”, której autorem jest Jean Dominique Bauby, francuski dziennikarz, w latach 1991-1995 redaktor czasopisma Elle.


Film powstał na podstawie książki „Skafander i motyl”, której autorem jest Jean Dominique Bauby, francuski dziennikarz, w latach 1991-1995 redaktor czasopisma Elle.
W zespole zamknięcia (nazywanym inaczej śpiączką rzekomą lub jasną oraz stanem deaferentacji) chorzy mają zachowaną świadomość, nie są jednak zdolni do wykonywania żadnych ruchów spontanicznych z wyjątkiem ruchów powiek i gałek ocznych. Spowodowane jest to uszkodzeniem w obrębie pnia mózgu. Jedynym sposobem ich komunikacji ze światem zewnętrznym jest mruganie, gdyż nie są zdolni do wydawania jakichkolwiek dźwięków. Zespół zamknięcia należy różnicować ze stanem wegetatywnym w którym pacjent jest nieświadomy i wyróżnia się jedynie fazy snu i otwartych oczu, a wiąże się to z uszkodzeniem wyższych struktur mózgowia.

Rokowanie nie jest pomyślne – pacjenci o niepowikłanym przebiegu choroby przeżywają kilka lat, w przypadku bardziej skomplikowanego przebiegu umierają najczęściej w fazie ostrej. Rzadko zdarza się powrót zdolności motorycznych mięśni.

Do głównych przyczyn zespołu zamknięcia zalicza się udar mózgu i uraz okolic potylicy lub górnego odcinka kręgosłupa szyjnego.
Jak donosi magazyn New Scientist naukowcy z Uniwersytetu w Bostonie są bliscy przekształcenia myśli pacjenta z locked-in syndrome na słowa. Chcą tego dokonać dzięki elektrodom wszczepionym do mózgu chorego, które mają za zadanie wykryć sygnały generowane przez obszary związane z mową a następnie zostaną one doprowadzone do syntezatora mowy. Istnieje jednak ryzyko związane z umieszczeniem ciała obcego w mózgu, czyli elektrod. Na bezpieczne wprowadzenie tego typu urządzeń do standardowej terapii musimy jeszcze poczekać, wyniki badań napawają jednak optymizmem.

Daniel Kawka

Literatura:

1. Leon-Carrion J., van Eeckhout P., Dopminiquez-Morales M. del R. i wsp.: The locked in syndrome: a syndrome for a therapy. Brain INJ. 2002, 16 (7), s. 571-582.
2. Podemski R.J.: Kompendium neurologii. Gdańsk: Via Medica, 2008, s. 145.
3. Szyrocka-Szwed K., Wajgt A., Dudzic M.: Zespół zamknięcia – opis przypadku. Udar mózgu 2003, tom 5, nr 1, s. 13-16.


Marcin Kowalik dekalogudarowca.pl

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Odzież medyczna - co jeszcze możesz o niej powiedzieć?

Odzież medyczna - co jeszcze możesz o niej powiedzieć?


Autor: Ola Kowalska


O odzieży medycznej możemy powiedzieć wiele, wiele zostało już powiedziane na ten temat - nie jest on zbyt populrany, ale być może zasługuje na głębsze omówienie.


O odzieży medycznej możemy powiedzieć wiele, wiele zostało już powiedziane na ten temat - nie jest on zbyt populrany, ale być może zasługuje na głębsze omówienie.

Zatem możemy powiedzieć, że odzież medyczna to przede wszystkim funkjonalność i wygoda. Takie cechy powinny charakteryzować właśnie ten typ stroju. Musi być on także schludny, również ładnie wyglądać (przede wszystkim dotyczy to pielęgniarek i lekarek, które bardziej zwracają uwagę na swój wygląd).

Nie tylko więc muszą być takie ubrania jak odzież robocza - przede wszystkim przeznaczona dla robotników, osób pracujących fizycznie, gdzie wygląd, faktura materiału będą o wiele mniej istotne niż jego wytrzymałość - musi być ona po prostu ładna.

Lekarze, pielęgniarki - pracujące także w recepcji - muszą dbać o swój wygląd, bo każdego dnia spotykają się z pacjentami, ich rodzinami, osobami poddanymi często ogromnym stresom, chorowitymi, dla których osoba lekarza może się okazać jedynym ratunkiem. Warto więc, by taka osoba wzbudzała zaufanie. Czy nie warto więc pozwolić pacjentom cieszyć się wiarą w dobrą opiekę zdrowotną?

Nie będzie to prawdą, jeśli powie się, że schludne ubranie jest oznaką profesjonalizmu zawodowego. Jednakże prawdą jest, że ubiór ten może ułatwić kontakt obu stron i przyczynić się do lepszego samopoczucia danej osoby.


Odzież robocza

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.