Profilaktyka i leczenie chorób nowotworowych. Ważne informacje dla każdego.

Profilaktyka i leczenie chorób nowotworowych. Ważne informacje dla każdego.

Autor: dr n. med. Jacek Kabut

Czy wiesz, że choroby nowotworowe stanowią drugą przyczynę śmierci ludności w Polsce?

Według danych Światowej Organizacji Zdrowia z 2012 r., liczba zachorowań na choroby nowotworowe na świecie sięga 14 milionów, zgonów ponad 8 milionów, a liczbę osób żyjących z nowotworem szacuje się na ponad 32 mliony.

Ogromne znaczenie w walce ze trwożącymi danymi statystycznymi ma profilaktyka w chorobach nowotworowych.

Dowiedz się, co możesz zrobić, aby ograniczyć ryzyko zachorowalności na raka?:

1.Nie pal.

Papierosy nie tylko uzależniają psychicznie i fizycznie, ale również zwiększają ryzyko zachorowania na raka płuc, chorobę niedokrwienną serca, nadciśnienie tętnicze, udar mózgu czy też miażdżycę.

2. Wystrzegaj się otyłości.

Otyłość jest powodem szeregu problemów zagrażających zdrowiu. Skutkuje wzrostem ryzyka zapadalności na choroby niedokrwienia serca, nadciśnienia tętniczego, miażdżycę, cukrzycę, nowotworu jelita grubego i odbytnicy, nowotworu piersi, trzonu macicy i wiele, wiele innych.

3. Jedz zdrowo.

Dzięki zdrowemu odżywianiu nie tylko ograniczysz ryzyko zapadalności na choroby cywilizacji, ale również zyskasz zdrowy wygląd i samopoczucie.

Ogranicz więc spożywanie tłuszczy i słodyczy, zastępując je owocami, warzywami, stosując np. dietę śródziemnomorską.

4. Bądź aktywna/ny ruchowo.

Już nasi dziadkowie mawiali: ruch to zdrowie! Ruch jest podstawową potrzebą człowieka i zapewnia prawidłowe funkcjonowanie organizmu, działając na ciało, ale i ducha. Odpowiednio dobrane i systematycznie stosowane ćwiczenia przeciwdziałają powstawaniu wielu chorób.

5. Ogranicz alkohol.

Alkohol niszcząco wpływa na układ nerwowy, oddechowy, czy też krążenia.

Dopuszczalna dzienna dawka alkoholu to 1 porcja dziennie (nie żartujemy :-) ). 1 porcja to: szklanka piwa, lub kieliszek wina, lub szklanka whisky.

6. Unikaj nadmiernej ekspozycji na promienie słoneczne.

Częste opalanie zwiększa ryzyko zapadalności na nowotwory złośliwe skóry. Spędzając czas latem na powietrzu, należy szczególnie chronić się w godzinach od 11 do 15, gdyż w tym czasie jesteśmy najbardziej narażeni na promieniowanie UV. Wychodząc na powietrze należy ubierać chroniące przed słońcem, przewiewne ubrania, używać okularów słonecznych, kapeluszy, czapek, chować się w cieniu oraz pić dużo wody.

7. Badaj się! Badania profilaktyczne nie bolą!

Czy wiesz, że? Średni wiek kobiety w Polsce: ● z przedinwazyjnym rakiem szyjki macicy 40-42 lata ● z rakiem inwazyjnym 51 lat U ponad 60% kobiet raka szyjki macicy wykrywa się dopiero w drugim i trzecim stadium zaawansowania. Znacznie ogranicza to szanse na pełną wyleczalność.

Kiedy wykonywać badania profilaktyczne?

1. Przesiewowe badania w kierunku raka szyjki macicy wykonuje się standardowo od 25 roku życia.
2. Przesiewowe badania w kierunku raka piersi wykonuje się standardowo od 50 roku życia.
3. Piersi należy również badać samodzielnie raz w miesiącu:

• najlepiej miedzy 7 a 10 dniem cyklu, liczonym od 1 dnia każdej miesiączki,
• w jeden wybrany dzień kalendarzowy np. 1 – go każdego miesiąca (jeżeli kobieta nie miesiączkuje),
• częściej u kobiet zaliczanych do grupy ryzyka.

Czynniki zwiększające ryzyko raka piersi: ● wiek 50+, ● rodzinne występowanie raka piersi, ● pierwsza miesiączka we wczesnym wieku, ● menopauza w późnym wieku, ● pierwszy poród po 35 roku życia, ● długotrwała hormonalna terapia zastępcza, ● stosowanie antykoncepcji hormonalnej przez kobiety będące nosicielkami mutacji genów BRCA-1 i BRCA-2.

4. Przesiewowe badania w kierunku raka jelita grubego wykonuje się standardowo od 50 roku życia zarówno u kobiet, jak i mężczyzn.

Czy wiesz, że? ● W Polsce każdego roku na raka jelita grubego zachorowuje 11 tysięcy osób. ● 90% przypadków raka jelita grubego dotyczy osób po 50 roku życia.

Jak wygląda proces leczenia w przypadku wykrycia choroby nowotworowej?

Do standardowych metod leczenia zalicza się:

• Leczenie operacyjne.

Celem chirurgii onkologicznej jest usunięcie guza z marginesem tkanek zdrowych. Zakres interwencji chirurgicznej zależy więc w dużej mierze od wielkości guza. Leczenie chirurgiczne jest najczęściej skojarzone i innymi metodami leczenia.

• Radioterapia.

Miejscowe leczenie nowotworów za pomocą urządzeń emitujących promieniowanie jonizujące. Najczęściej stosowana jako uzupełnienie leczenia operacyjnego lub w leczeniu paliatywnym.

• Chemioterapia.

Chemioterapia to metoda leczenia za pomocą leków cytotoksycznych, której celem jest uszkodzenie komórek nowotworowych.

• Immunoterapia.

Immunoterapia jest leczeniem zindywidualizowanym, którego celem jest mobilizacja układu odpornościowego do walki z komórkami nowotworowymi. Podawana jest w formie kroplówki. Pełni rolę uzupełniającą do innych metod leczenia choroby nowotworowej. Skutki uboczne są mniej dotkliwe niż w przypadku chemioterapii.

Jedną z nowoczesnych metod leczenia jest hipertermia.

Polega na doprowadzeniu do podwyższonej temperatury ciała (od 38 do maksymalnie 42 stopni Celsjusza) przy użyciu nowoczesnej aparatury w sposób bezpieczny i kontrolowany, czego wynikiem jest uszkodzenie komórki nowotworowej poprzez zniszczenie struktur białkowych, co doprowadza m.in. do zmniejszenia masy guza. Wysoka temperatura wpływa również aktywująco na układ immunologiczny, stymulując reakcje odpornościowe organizmu do walki z komórkami nowotworowymi.

Hipertermia może być stosowana w przypadku każdego rodzaju nowotworu począwszy od raka skóry (czerniaka), mięsaka tkanek mięsnych, raka piersi, raka szyjki macicy, raka płuc, raka przełyku, raka okrężnicy i odbytnicy, raka wątroby aż po nowotwory głowy i szyi. Jedyny wyjątek stanowi choroba nowotworowa krwi (białaczka).

Hipertermia jest uznawana jako jedna z czterech broni do walki z nowotworem złośliwym, po chirurgii, radio- i chemioterapii i jest stosowana na całym świecie.

Hipertermia może być:

– regionalna (miejscowa). Kieruje strumień ciepła tylko i wyłącznie na miejsce objęte zmianą chorobową, co powoduje, że działa dokładnie tam, gdzie jest najbardziej potrzebna.

– całego ciała. Zabieg ten polega na podgrzewaniu całego ciała pacjenta. Jest to metoda szczególnie przydatna w sytuacji kiedy chory ma liczne ogniska przerzutowe, np. w wątrobie i płucach.

Zalety hipertermii.

Skuteczność hipertermii jest potwierdzona badaniami naukowymi. Więcej o hipertermii dowiesz się odwiedzając naszą stronę.

---

Centrum Medyczne Onkoterm

Rybnik, ul. Rudzka 88

https://hipertermia.eu/

tel. 507 030 501

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Jak wygląda badanie USG piersi?

Jak wygląda badanie USG piersi?

Autor: dr n. med. Jacek Kabut

Badanie ultrasonograficzne piersi to jedno z podstawowych badań w zakresie profilaktyki raka piersi. Powinno być wykonywane regularnie raz w roku przez kobiety, które ukończyły 30 rok życia, a wskazane jest bez względu na wiek w przypadku dolegliwości bólowych piersi, wyczuwalnego zgrubienia lub wycieku płynu z sutka.

Badanie to może być wykonane również u kobiet w ciąży.

Pamiętajmy również, że najważniejszym elementem profilaktyki jest regularne samobadanie piersi – zaleca się je już od 20 roku życia.

Co warto wiedzieć przed badaniem USG piersi?

1. Badanie można wykonać w dowolnym momencie, zaleca się jednak czas między 4 a 10 dniem cyklu.
2. Zaleca się rezygnację z zastosowania dezodorantów przed badaniem.
3. Przed badaniem przeprowadzany jest wywiad lekarski – mogą paść pytania na temat miesiączki, przyjmowanych leków, przypadków raka piersi w rodzinie, itp. Jeżeli pacjentka miała wcześniej wykonane badanie USG piersi, warto zabrać ze sobą wyniki w celu dokonania analizy porównawczej.
4. Badanie jest nieszkodliwe, bezbolesne i trwa kilkanaście minut. Może być wykonywane wielokrotnie.

Przebieg badania

1. Do wykonania badania konieczne jest zdjęcie odzieży wierzchniej do pasa (bluzka, biustonosz).
2. Lekarz nakłada na głowicę USG specjalny żel, a następnie przesuwa głowicę po całym obszarze piersi, aby upewnić się co do prawidłowości obrazu. Lekarz bada również okolice pach w ich dolnych partiach.
3. Lekarz analizuje komputerowy obraz tkanek, a następnie przekazuje wyniki badania i informuje pacjentkę o braku zmian lub o ewentualnych nieprawidłowościach.

Co może wykryć badanie USG?

Pamiętaj: badasz się po to, żeby upewnić się, że wszystko jest w porządku.

Jeśli jednak pojawiają się jakieś nieprawidłowości, przy pomocy badania USG można wykryć:

1. Łagodne zmiany chorobowe, np. mastopatię.
2. Pierwsze zmiany, z których może rozwinąć się nowotwór.
3. Wszelkiego rodzaju zwapnienia, zwłóknienia i guzki nowotworowe w okolicach piersi i węzłów chłonnych w różnym stadium rozwoju, już od wielkości kilku milimetrów.
4. USG może również dać obraz rodzaju zmian oraz ich wielkości i rozmieszczenia, a także pozwala odróżnić torbiele od guza litego.

Prosty, bezpieczny i nieinwazyjny charakter USG piersi oraz jego znacząca rola w profilaktyce raka piersi powodują, że warto zdecydować się na to badanie.

Jeżeli nie wykonałaś jeszcze swojego badania USG, zrób to jak naszybciej!

---

Centrum Medyczne Onkoterm

Rybnik, ul. Rudzka 88

https://hipertermia.eu/

tel. 507 030 501

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Wirus HPV

Wirus HPV

Autor: Angelika Janowicz

HPV czyli wirus brodawczaka ludzkiego słusznie kojarzony jest z rakiem szyjki macicy. Jednak jest on równie groźny także dla mężczyzn. Zakażenie HPV należy do najczęstszych chorób przenoszonych drogą płciową. Ryzyko zakażenia trwa od pierwszej inicjacji seksualnej przez cały okres aktywności płciowej.

Wirus HPV

Wirus HPV należy do rodziny Papillomawirusów – tych samych, które wywołują kurzajki lub brodawki na stopach. Znane jest ponad 100 odmian wirusa HPV, podzielonych na typ niskiego ryzyka i typ onkogenny. Do pierwszej grupy zalicza się HPV 6, 11, 42, 43, 44 odpowiedzialne za powstawanie kłykcin kończystych – brodawek zlokalizowanych w okolicach narządów płciowych i odbytu lub na śluzówkach jamy ustnej.

Do grupy onkogennej zalicza się HPV 16, 18 – wysokoonkogenne oraz 31, 33, 35, 39, 40, 43, 51, 52, 53, 54, 55, 56 i 58 należące do grupy średniego ryzyka. Zakażenie HPV 16 i 18 może prowadzić do niekontrolowanych podziałów komórkowych nabłonka szyjki macicy, a tym samym do rozwoju raka szyjki macicy.

Do zakażenia najczęściej dochodzi poprzez kontakty seksualne: genitalno – genitalne, genitalno – analne, seks oralny. W przypadkach odmian typowych dla narządów rodnych do zakażenia może dojść poprzez używanie tych samych ręczników lub przyrządów higienicznych, a także podczas porodu drogą naturalną.

Sam kontakt z wirusem brodawczaka ludzkiego nie oznacza zakażenia. U wielu osób wirus znajduje się w fazie uśpionej, nieaktywnej i dzięki działaniu układu immunologicznego zakażenie ustępuje samoistnie. W odwrotnym przypadku, podczas osłabionej odporności, dochodzi do przewlekłego zakażenia HPV, które długo rozwija się bezobjawowo.

Czynniki ryzyka zakażenia HPV

• wcześnie rozpoczęta aktywność seksualna
• częste zmienianie partnerów seksualnych/posiadanie kilku na raz
• współżycie z osobą, która często zmieniała partnerów seksualnych
• uszkodzenia skóry
• niestosowanie zasad higieny
• współżycie z osobą, która posiada widoczne brodawki
• osłabiona odporność
• palenie tytoniu
• niedobór witaminy A
• stosowanie antykoncepcji hormonalnej
• zakażenie wirusem HIV

Profilaktyka zakażenia HPV

Stosowanie prezerwatywy tylko nieznacznie wpływa na zmniejszenie ryzyka zakażenia HPV. Najpewniejsze jest współżycie z osobą, która nie jest nosicielem; posiadanie jednego, stałego partnera seksualnego. Ważna jest wstrzemięźliwość seksualna w przypadku, kiedy u naszego partnera wystąpią brodawki w okolicach narządów intymnych.

Najskuteczniejszą metodą wczesnego wykrywania zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego jest regularne wykonywanie badania cytologicznego. Jest to bezbolesne badanie, polegające na pobraniu rozmazu z pochwowej części szyjki macicy. Rozszerzeniem diagnostyki, umożliwiającym określenie typu HPV, jest test PCR.

Od 2006 roku na rynku dostępna jest szczepionka przeciwko typom 6, 11, 16 i 18, w Polsce występuje pod nazwą SILGARD. Odporność zapewnia przyjęcie 3 dawek szczepionki. Badania wykazują, że największą skuteczność odnotowuje się szczepiąc dziewczynki, które jeszcze nie miały kontaktu z wirusem HPV.

HPV u mężczyzn

Wirus brodawczaka ludzkiego również u mężczyzn jest odpowiedzialny za wywołanie raka – gardła, prącia, krtani, odbytu. Szacuje się, że około połowa mężczyzn może być nosicielami tego wirusa i nieświadomie zarażać nim swoje partnerki. Dlatego zaleca się wykonywanie dostępnych testów na wykrycie wirusa HPV oraz szczepienie także mężczyznom.

Objawy zakażenia HPV

Zakażenie może przez długi czas nie dawać o sobie znać, dlatego istotne jest wykonywanie regularnych badań cytologicznych. Jako objawy zakażenia mogą pojawić się:

• świąd
• pieczenie
• ropne upławy
• częste, nawracające infekcje intymne
• brodawki/brunatne guzki na prąciu, w okolicach odbytu lub sromu, w jamie ustnej
• stulejka

Raki związane z HPV stanowią 3,3% zachorowań na raka wśród kobiet i 2% wśród mężczyzn. Najczęściej są to rak szyjki macicy, rak sromu, rak pochwy, rak prącia, rak ustnej części gardła.

---

Angelika Janowicz

Zajmuję się copywritingiem. Moja strona.

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Grypa - leczenie i zapobieganie (kompendium)

Grypa - leczenie i zapobieganie (kompendium)

Autor: Dr Grand

Grypa (influenca) to choroba zakaźna dróg oddechowych o ostrym przebiegu. Wywołuje ją wirus atakujący błonę śluzową wyścielającą drogi oddechowe - nos, gardło, tchawicę i płuca, prowadząc do stanu zapalnego.

Wirus rozprzestrzenia się w powietrzu (droga kropelkowa), często powodując epidemie obejmujące całe miasta i państwa (pandemie), które trwają 4-6 tygodni, po czym wygasają.

Grypa pojawia się nagle, 1-2 dni po zarażeniu. Zwykle trwa od 3 do 7 dni, ale może się przedłużyć, szczególnie gdy rozwiną się infekcje wtórne, powodujące zapalenie gardła, ucha, zatok i płuc. Najczęściej są one poważne i wymagają leczenia, nierzadko z zastosowaniem antybiotyków, jeśli infekcja ma podłoże bakteryjne. Jednak antybiotyki nie są skutecznym lekiem przeciwko samej grypie wywoływanej przez wirus, a nie bakterie. Wirus grypy niszczony jest przez system odpornościowy organizmu. Antybiotyki okazują się efektywne tylko jeśli zostaną szybko podane po zdiagnozowaniu pierwszych objawów (w ciągu 36 godzin od wystąpienia choroby).

Sposoby zarażenia się grypą
Jedna chora osoba może zarazić znaczną liczbę ludzi poprzez:
- drobiny śluzu wydostające się podczas kichania, kaszlu lub mówienia
- dotyk materiałów wspólnego użytku np.: klamki, choć wirus nie żyje długo na przedmiotach
Zarażenie innej osoby jest możliwe od dnia poprzedzającego pierwsze objawy do dnia, w którym ustąpi gorączka.

Przyczyny grypy
Wirus grypy określa się mianem potwora o tysiącu twarzy, gdyż wykazuje on nieograniczoną zdolność do mutacji. Potrafi zmieniać swoją budowę i wytwarzać nowe szczepy, na które odporne są tylko nieliczne osoby. Potwierdzeniem tego zjawiska są pandemie świńskiej, ptasiej czy krowiej grypy. Jednakże zidentyfikowano tylko 3 główne typy wirusów grypy - A, B i C.

Najbardziej rozpowszechniony jest wirus grypy typu A, który wywołuje 75% zachorowań. Jednocześnie jest najgroźniejszy i prowadzi do najostrzejszych objawów. Atakuje on ludzi i zwierzęta m.in. świnie, konie, foki, norki, wieloryby oraz ptaki, które podejrzewa się, że są głównym źródłem nowych szczepów. Typ A jest również odpowiedzialny za epidemie i pandemie (globalne epidemie) - średnio wywołuje je co 2-3 lata.
Typ B jest mniej groźny i atakuje wyłącznie ludzi. Daje podobne objawy co typ A, ale mają one łagodniejszy przebieg. Epidemie wybuchają co 4-5 lat.
Natomiast typ C jest najłagodniejszym wirusem, który wywołuje lekkie infekcje objawami zbliżone do kataru (np. zapalenie spojówek). Atakuje ludzi i świnie, ale nie powoduje epidemii.

Pacjent chory na grypę, wytwarza przeciwciała skierowane przeciwko konkretnemu typowi wirusa. Jeśli ponownie zaatakuje go ten sam typ wirusa, choroba będzie mieć łagodniejszy przebieg, ponieważ zadziałają wcześniej wyprodukowane przeciwciała.
Choć przebycie zakażenia jednym szczepem pozostawia odporność na tę właśnie odmianę wirusa, jego zmutowane pokolenie może zaatakować tą samą osobę w przyszłym roku, a nawet po kilku miesiącach.
Każdego roku pojawia się nowy szczep wirusa grypy, jednak ze względu na łatwość i szybkość jego rozprzestrzeniania się oraz kłopot z przewidzeniem jego nowej mutacji (WHO co roku zaleca szczepy do produkcji szczepionki przeciw grypie, uwzględniając zmienność wirusa), trudno jest przedsięwziąć odpowiednie środki ostrożności. Dlatego stosunkowo często dochodzi do pandemii, czyli międzynarodowej epidemii, zagrażającej życiu milionów ludzi.

Grypa zwykle pojawia się zimą, jednak to nie oznacza, że wilgoć i zimno powodują chorobę. Przyczyną są gwałtowne zmiany temperatury, które przyczyniają się do szybszego rozwoju objawów.

Objawy grypy i różnice między przeziębieniem
Grypę i przeziębienie cechuje duże podobieństwo zarówno objawów jak i sposobów leczenia, dlatego są powszechnie mylone. Oto podstawowe różnice:
- najostrzejsza faza przeziębienia może trwać dłużej niż grypy
- grypa charakteryzuje się poważniejszymi i bardziej nasilonymi objawami ogólnymi (np. wysoka gorączka)
- grypa atakuje nagle i gwałtownie, od początku towarzyszą jej ostre objawy, a w trakcie przeziębienia objawy pojawiają się stopniowo
- katar (nieżyt nosa) to charakterystyczny objaw przeziębienia, natomiast podczas grypy nie występuje u każdego chorego lub pojawia się w późniejszym przebiegu choroby
Objawy:
- gorączka i dreszcze - typowe dla grypy, rzadkość podczas przeziębienia
- kaszel - silny podczas grypy, przy przeziębieniu suchy i niezbyt nasilony
- ból gardła - objaw grypy i przeziębienia
- ból głowy - typowy dla grypy, rzadkość podczas przeziębienia
- bóle mięśniowe - nasilone dla grypy, lżejsze podczas przeziębienia
- zmęczenie - nawet 2-3 tygodnie dla grypy, o wiele krócej i łagodniej podczas przeziębienia
- brak apetytu - typowy dla grypy, rzadkość podczas przeziębienia

DOMOWE SPOSOBY NA GRYPĘ - LECZENIE I ZAPOBIEGANIE

Pozostanie w domu. Grypa jest bardzo zakaźną chorobą, dlatego pracujący i uczący się powinni zostać w domu jeszcze 1 dzień po spadku temperatury, aby uniknąć zarażenia innych. Z tego samego powodu należy dbać o higienę osobistą, szczególnie o częste mycie rąk, aby uniknąć zarażenia domowników.

Odpoczynek jest niezbędny w celu skierowania całej energii organizmu na zwalczenie choroby. Aktywność fizyczna może doprowadzić do powikłań. Wskazane jest założenie szorstkiego swetra na gołe ciało i odpoczynek w łóżku oraz sen w dobrze przewietrzonym, ciepłym pomieszczeniu.

Wietrzenie pokoju chorego. Gdy wystąpią dreszcze pomaga ciepła, przylegająca do ciała pościel.

Rozsądek. Nigdy nie wolno stosować leków na własną rękę i należy pamiętać, że okresowe ustąpienie objawów może wzbudzić złudne poczucie, że choroba ustępuje. Zbyt wczesny powrót do rutynowych zajęć może wywołać infekcje i komplikacje.

Papierosy, alkohol i inne używki. W trakcie przebiegu grypy najlepiej odstawić wszystkie szkodliwe używki, aby nic nie zaburzało procesów leczniczych.

Leczenie od wewnątrz, czyli co jeść i pić...

Dużo płynów. Najlepiej pić wodę, soki owocowe, soki warzywne, napary ziołowe i gęste zupy jarzynowe. Organizm jest odwodniony przez nadmierne pocenie się, wywołane gorączką. Zaleca się rozcieńczanie soków z wodą w proporcji 1:1 - pewna ilość cukrów dostarcza niezbędnych węglowodanów, ale ich nadmiar może wywołać biegunkę. Natomiast słodzone napoje gazowane należy odstawić przed wypiciem, gdyż zawarty w nich gaz może być powodem nudności.

Lekka i zdrowa dieta. Potrawy nie powinny być ostro przyprawione i o dużej zawartości skrobi. Proponowane płyny, posiłki i przekąski:
- sok jabłkowy, z dyni lub z chrzanu
- sok z marchwi (50%), buraków (25%) i selera (25%), rozcieńczyć wodą 1:1
- suche tosty
- banany
- twarożek
- gotowany ryż
- płatki
- pieczone ziemniaki popijane jogurtem
- surówka z buraków
- żucie ziaren anyżu
- ssanie surowej cebuli
- miód
Objawowy brak apetytu to normalna i pożyteczna reakcja organizmu, który wyłącza procesy trawienne i zaoszczędzoną w ten sposób energie przeznacza na mobilizację układu odpornościowego.

Colostrum (siara, młodziwo) to pierwsze mleko matki ssaka po wydaniu potomstwa na świat. Charakteryzuje się najbogatszym biologicznie składem wśród produktów naturalnych, m.in. ze względu na zawartość szerokiego wachlarza naturalnych substancji immunologicznych, dlatego wybitnie wzmacnia układ odpornościowy. Profilaktyczne stosowanie Colostrum jest zalecane przez cały rok, a szczególnie podczas infekcji wirusowych i bakteryjnych.

Chlorella to wyjątkowo odżywcza alga morska o właściwościach antywirusowych (wspomaga układ odpornościowy w produkcji interferonu). Dzięki temu pomaga organizmowi w walce z wirusem grypy i stanowi istotny element profilaktyki przeciwgrypowej.

Gorzknik kanadyjski (Hydrastis canadensis) i Jeżówka (Echinacea) są szczególnie zalecane na początku choroby. Gorzknik pobudza wątrobę do zwalczania infekcji, dobrze wpływa na błonę śluzową nosa, gardła i jamy ustnej. Natomiast Jeżówka zwiększa skuteczność działania układu immunologicznego - oczyszcza krew i węzły chłonne, pobudza krążenie i aktywność białych krwinek, dzięki czemu do tkanek dociera więcej przeciwciał.

Ostropest plamisty. Jego nasiona zawierają sylimarynę, czyli naturalną substancje stosowaną do produkcji leków regenerujących wątrobę. Im sprawniejsza wątroba, tym mniej toksyn w krwi i w organizmie, których ilość jest podwyższona w czasie infekcji wywołanej przez wirusa grypy. A czystsza krew to pobudzone, swobodniejsze krążenie i więcej przeciwciał - zbliżony mechanizm działania do wspomnianej wyżej Jeżówki.

Czarny bez hamuje namnażanie się niektórych szczepów wirusa grypy, dlatego stosowanie produktów (napar/ekstrakt/syrop) z czarnego bzu łagodzi objawy grypy i skraca czas choroby średnio do 3-4 dni.

Propolis (kit pszczeli) oraz pyłek kwiatowy. Ich silne właściwości przeciwbakteryjne polegają na wysokiej zawartości aktywnych mikrobiologicznie składników współdziałających synergicznie. Propolis bywa określany mianem antybiotyku XXI wieku, natomiast pyłek kwiatowy jest jednym z najwartościowszych odżywczo produktów roślinnych.

Nasturcja jest dobrym naturalnym antybiotykiem. Zaleca się codzienne spożywanie sałatki z 7-10 liści nasturcji. Podobnie działa nalewka z pokrzywy, kiszony czosnek lub wyciąg z czosnku.

Dzika róża to bogate źródło m.in. witaminy C. Napar lub nalewka z róży poprawia odporność organizmu i niweluje ogólne osłabienie.

Kwiat lipy. Napar z lipy to doskonały środek napotny, moczopędny, przeciwkaszlowy i uspokajający.

Czarna porzeczka i malina. Produkty z tych owoców wspomagają leczenie objawów grypy, wykazują działanie napotne i przeciwgorączkowe.

Honey Bush (Miodokrzew). Napar z Miodokrzewu łagodzi infekcje błon śluzowych, wykazuje działanie przeciwskurczowe i antywirusowe.

Kora Lapacho. Regularne picie naparu z kory Lapacho wspiera układ odpornościowy organizmu. Jest szczególnie zalecana podczas infekcji.

Korzeń omanu to ziele silnie dezynfekujące układ oddechowy. Jego składniki są wydzielane przez pęcherzyki płucne razem z powietrzem, co działa odkażająco na błony śluzowe. Ponadto oman ma właściwości wykrztuśnie i przeciwkaszlowe.

Witamina C oczyszcza organizm ze szkodliwych produktów przemiany materii powstałych w czasie reakcji zapalnej wywołanej przez wirus. Może skrócić czas trwania grypy oraz zmniejszyć o połowę intensywność objawów. Należy przyjmować 500mg witaminy C 4x dziennie. Wskazane są soki owocowe jak pomarańcza, grejpfrut, czarna porzeczka lub suplementy.

Hydrożel kwasu metylokrzemowego to bezsmakowy, bezzapachowy, chemicznie obojętny i niewchłanialny przez ustrój żel, który wyjątkowo efektywnie wyprowadza z organizmu najbardziej szkodliwe dla zdrowia substancje, w tym wirusy grypy. Umożliwia bezpieczne wyleczenie ostrych infekcji wirusowych, średnio w ciągu 2-3 dni, tym samym skutecznie zapobiegając powikłaniom.

Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne: aspiryna (nie podawać dzieciom poniżej 12 roku życia!), paracetamol, ibuprofen obniżają gorączkę oraz łagodzą ból głowy i mięśni.

Leczenie od zewnątrz:

Woda z solą pomoże złagodzić ból gardła (1 łyżeczka soli na 0,5 litra wody). Płukanie można powtarzać dowolnie często.

Ssanie cukierków lub pastylek poprawia wilgotność gardła i zmniejsza ból.

Nawilżanie powietrza w pokoju chorego pomaga przy kaszlu, bólu gardła i wysuszonym nosie. Dobrym rozwiązaniem jest także stosowanie inhalatora.

Aromaterapia. Olejki eteryczne usprawniają pracę układu oddechowego. Można się nimi bezpośrednio inhalować, dodawać do kąpieli lub do nawilżacza powietrza. Wskazane olejki: jodłowy, pichtowy, drzewa herbacianego, cynamonowy z kory, eukaliptusowy, lawendowy, mięty pieprzowej, rozmarynowy, sosnowy, geraniowy, hyzopowy, anyżowy, kolendrowy oraz tymiankowy.

Smarowanie kremem nosa podrażnionego chusteczkami łagodzi bolesne otarcia.

Poduszka i koc elektryczny ogrzewając mięśnie łagodzą ich ból.

Moczenie stóp w gorącej wodzie podobnie pomaga. Wskazany jest także masaż stóp oraz zawijanie łydek mokrym zimnym ręcznikiem i suchym kocem kilka razy dziennie na 45 minut.

Nacieranie ciała maścią rozgrzewającą, kamforową lub maścią z zawartością olejków eterycznych, które parując inhalują i przyspieszają oczyszczanie dróg oddechowych z nadmiaru śluzu oraz zawartych w nim patogennych drobnoustrojów. Natomiast maści rozgrzewające rozszerzają naczynia krwionośne, dzięki czemu poprawiają ukrwienie, łagodzą bóle stawowo-mięśniowe i nasilają działanie substancji aktywnych.

Okłady z kapusty. Na szyję i dekolt należy położyć okład z rozwałkowanych liści świeżej kapusty.

PROFILAKTYKA, CZYLI JAK UNIKNĄĆ GRYPY...

Każdego roku o zasięgu choroby decyduje indywidualna odporność i dominujący szczep wirusa. Jednak jest kilka sposobów aby zmniejszyć podatność na zarażenie.

Zdrowa dieta i zdrowy styl życia to fundament sprawnego układu odpornościowego. A prawidłowa odporność to wyższa skuteczność w zwalczaniu wirusa. U niektórych zdrowych osób nawet po zakażeniu wirusem objawy grypy nie występują.

Higiena. Bardzo ważną zasadą profilaktyczną jest częste mycie rąk, szczególnie po powrocie do domu lub po kontakcie z chorym. Nie wolno dotykać nosa, oczu i ust przed dokładnym umyciem rąk. W sezonie grypowym wskazane jest stosowanie antybakteryjnych produktów myjących dłonie zamiast zwykłego mydła.

Szczepienia przeciwgrypowe w znacznym stopniu chronią przed chorobą, jednak nie gwarantują uniknięcia choroby ze względu na stałe mutacje wirusa. Zazwyczaj przeprowadza się je jesienią (koniec września i początek listopada), czyli na początku sezonu grypowego, ale także wczesną wiosną. Szczególnie zalecane są:
- ludziom starszym powyżej 65. roku życia
- pensjonariuszom domów opieki
- cierpiącym na przewlekłe choroby serca, nerek lub układu oddechowego (m.in. astma)
- cukrzykom
- osobom z osłabionym układem odpornościowym np. z powodu trwającego leczenia nowotworu lub stosowania niektórych leków
- większości personelu medycznego
Jeśli szczepienie nie uchroni przed infekcją to znacznie osłabi przebieg choroby. Szczepionka zaczyna działać po 2 tygodniach. Tuż po zaszczepieniu mogą wystąpić objawy grypowe.

Unikanie dużych skupisk ludzi w zamkniętych przestrzeniach jak kino, teatr czy domy towarowe. Należy trzymać się z dala od osób kichających lub kaszlących. Wirus lubi wilgoć i chłód, dlatego długotrwałe przebywanie w wilgotnym i chłodnym powietrzu obniża odporność organizmu i zwiększa ryzyko infekcji.

Unikanie bliskich kontaktów z chorym, który powinien przebywać w oddzielnym, często wietrzonym pokoju.

Używki stop! Papierosy, alkohol i narkotyki również obniżają odporność. Zwłaszcza dym (tytoniowy lub inny) uszkadza drogi oddechowe i czyni je podatnymi na zakażenie.

Oszczędzanie sił pomoże skupić energie organizmu na obronie przed potencjalną chorobą. Sezon grypowy to najgorsza pora na ciężkie prace domowe jak malowanie, generalne sprzątanie czy remont.

PORADA LEKARSKA

Nawet dzisiaj grypa może być chorobą śmiertelną, na co najlepszym dowodem są pandemie. Pandemia tzw. hiszpanki z 1918 i 1919 roku (3 fale) zabiła na całym świecie ponad 50 mln ludzi, czyli więcej niż I wojna światowa. Natomiast ostatnia pandemia z 2009 roku (tzw. świńska grypa) uśmierciła 12 tys. osób.

Kontakt lekarski jest niezwłoczny gdy:
- występują: trudności z mówieniem, bóle w klatce piersiowej, problemy z oddychaniem, żółty lub zielony śluz po odkrztuszeniu
- choroba trwa dłużej niż tydzień
- objawy są bardzo ostre
Pierwsze objawy grypy to znak do konsultacji lekarskiej dla osób starszych, cukrzyków, ludzi z chorobą płuc, serca i nerek.

Wymioty podczas grypy mogą doprowadzić do odwodnienia, które jest szczególnie groźne dla małych dzieci i osób starszych. Natomiast ból brzucha może być objawem innej choroby, więc jeśli wymioty lub bolący brzuch nie ustąpią w ciągu jednego dnia trzeba wezwać lekarza.

Na powikłania grypy tj. zapalenie płuc czy zatok, najbardziej narażeni są ludzie starsi, zwłaszcza pensjonariusze domów opieki, gdzie występuje zwiększone ryzyko zarażenia się chorobą przez bliski, codzienny kontakt z innymi ludźmi. Powikłania częściej występują także u cukrzyków oraz osób z przewlekłą chorobą płuc, serca lub nerek, dlatego w ich przypadku mocno wskazane jest coroczne szczepienie przeciwko grypie.

---

Więcej, w tym szczegółowe rekomendacje > LeczeniePRO.pl - Grypa

Polub edukacyjny fanpage o zdrowiu > Facebook.com/Leczeniepropl

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Wybielanie zębów - odczarujmy wszystkie tajniki białych zębów.

Wybielanie zębów - odczarujmy wszystkie tajniki białych zębów.

Autor: Krzysztof Materna

Odczarujmy wspólnie wybielanie zębów w gabinecie dentystycznym i dowiedzmy się o co w tym chodzi i jak można z niego skorzystać. Wytłumaczymy na czym polega zabieg oraz dlaczego warto zdecydować się na wybielanie lampą.

Zapewne wielokrotnie spotkałeś się z tematem śnieżnobiałych zębów, które nierzadko zdarza nam się zauważyć na wszechobecnych billboardach reklamach, czy może u samych znajomych. Często powszechną myślą jest to, że myślimy iż taki zabieg nie jest dla nas lub jest zbyt drogi. Inną dominującą u pacjentów myślą jest też to, że może być szkodliwy. Dziś postaramy się rozprawić z tymi wszystkimi mitami oraz rzetelnie objaśnić cały proces jakim jest wybielanie zębów lampą w gabinecie dentystycznym. Zatem zaczynajmy.

Wybielone zęby to efekt pożądania u wielu osób, jak wykazują badania; osoby o wybielonych zębach częściej przez respondentów uważane są za osoby atrakcyjne oraz godne zaufania. Możemy nie zgadzać się z takim stanem rzeczy, ale ostatecznie takie właśnie są fakty. Dlatego też warto rozważyć wybielanie zębów. Zabieg ten jest całkowicie bezpieczny, poza kilkoma przypadkami. Jednym z nich jest okres ciąży u kobiet. Podczas zabiegu wybielania lampą stosowany jest specjalny czynnik pełniący rolę wybielającą, czyli specjalistyczny tlenek. Ze względów etycznych nie przeprowadzono do tej pory rzetelnych badań w tym okresie. Zgodnie z dobrymi praktykami podczas ciąży nie wykonuje się żadnych zabiegów, które nie są tymi ratującymi życie.

Poza tym, zanim zdecydujemy się na wybielanie należy bezwzględnie zaleczyć wszystkie ubytki oraz nieprawidłowości w obrębie jamy ustnej, w tym między innymi próchnicę. Ostatnim już przeciwwskazaniem jest cukrzyca. Niestety, ale zabieg ten nie jest zalecany u diabetyków.

Podczas zabiegu wybielania zębów zostaje zastosowana specjalistyczna nakładka, która chroni zęby przed działaniem tlenku wodoru, który powinien być nałożony jedynie na zęby. Następnie następuje proces naświetlania lampą podczas, którego czynnik ma możliwość wniknąć głębiej w strukturę zęba i na dłużej wybielić nasze zęby. Przy zastosowaniu sprzętu najwyższej jakości możliwe jest uzyskanie odcienia bielszego aż o kilkanaście stopni w skali Vita. Najczęściej u pacjentów wymagany jest jeden tego typu zabieg, który trwa 45 minut i należy powtarzać go co około 2 lata w celu odświeżenia bieli. Po wykonanej operacji proszę pamiętać o zastosowaniu tak zwanej białej diety, która chroni szkliwo w początkowej fazie przed ponownym zabarwieniem się. W tym okresie nie można jeść barwiących produktów takich jak buraczki, kawa, czy czerwone wino. Jak sama nazwa wskazuje najlepiej jest się wtedy skupić na produktach białych, nawet takich bez naturalnych barwników, czyli białe pieczywo, orzechy, mleko, nabiał, białe warzywa.

---

Autorem artykułu jest Lokalny Dentysta, wybielanie zębów Toruń, renomowana klinika dentystyczna w Toruniu

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.